Σήμερα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Φιλίας, σταματάω να τρέχω για λίγο μέσα στο χάος της καθημερινότητας και σκέφτομαι τους ανθρώπους εκείνους που κάνουν τη ζωή του καθενός λίγο πιο φωτεινή. Τους φίλους. Όχι απαραίτητα εκείνους οι οποίοι είναι κοντά σου κάθε μέρα, αλλά κι εκείνους που ίσως χαθήκατε αλλά σας δένει εκείνη η βουβή, σιωπηλή σύνδεση.
Οι Φίλοι που Έρχονται Στα Ξαφνικά
Η φιλία είναι από τα πιο δύσκολα πράγματα στη σημερινή κοινωνία. Είναι κάτι περισσότερο από κοινές στιγμές ή αστεία στα social media. Είναι εκείνο το χέρι που θα απλωθεί όταν όλα γύρω σου μοιάζουν θολά. Είναι η αλήθεια που θα ακούσεις, ακόμη κι αν πονά, ακόμη κι αν δεν σου αρέσει.
Μέσα σε μία εποχή όπου όλα αράζουν ραγδαία, οι πραγματικοί φίλοι παραμένουν σαν φάροι στη ζωή σου. Δεν χρειάζονται πολλά : ένα μήνυμα, ένα βλέμμα, μια ανάμνηση που μπορεί να σου θυμίσει ότι δεν είσαι μόνος σου.
Υπάρχουν άνθρωποι που μπαίνουν στη ζωή σου με το έτσι θέλω. Σου ζητούν αναπτήρα, σου δανείζονται τη γόμα κάπου, κάποια στιγμή στο σχολείο, σου σχολιάζουν σε ένα βίντεο, σου απαντούν σε ένα story. Και κάπως έτσι, χωρίς να το καταλάβεις, γίνονται φίλοι σου.
Οι φίλοι είναι εκείνοι οι περίεργοι και παράξενοι τύποι που αποφάσισαν αυθόρμητα να σε αγαπήσουν, χωρίς κανένα λόγο. Είναι αυτοί οι άνθρωποι που σε είδαν στα καλύτερά σου και δεν ζήλεψαν. Σε είδαν στα χειρότερά σου και δεν έφυγαν. Σε άκουσαν να μιλάς για εκείνον τον έρωτα που σε τσάκισε 50 φορές και αντί να σε κουνήσουν από τη μανία σου και να σου πουν “φτάνει, με κούρασες”, απλώς σου άπλωσαν το χέρι και είπαν : “πάμε μια βόλτα;”.
Δύσκολες Αλήθειες, Ανοιχτές Αγκαλιές
Η φιλία δεν μετριέται σε likes ούτε σε stories. Μετριέται σε εκείνες τις νύχτες που γελάσατε μέχρι δακρύων. Σε εκείνα τα τηλεφωνήματα που άρχισαν με ένα “δεν είμαι καλά” και τελείωσαν με γέλια και σχέδια για το αύριο. Σε εκείνη τη φορά που σε μάζεψαν από το πάτωμα, κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Δεν είναι εύκολη. Οι φίλοι, οι αληθινοί φίλοι σου λένε αλήθειες που δεν θέλεις να ακούσεις, αλλά το κάνουν για το καλό σου και τέτοιο τρόπο που ξέρεις ότι η αγκαλιά τους θα είναι πάντα ανοιχτή για σένα. Είναι εκείνοι που σε αγαπούν ακόμη και τις ημέρες που δεν αγαπάς εσύ τον εαυτό σου.
Η φιλία είναι εκεί που δεν χρειάζεται να εξηγείς τα πάντα. Εκεί όπου ένα βλέμμα αρκεί για να καταλάβετε και οι δύο τι συμβαίνει. Εκεί όπου όταν πεις “είμαι καλά”, μπορεί να σου απαντήσει “Ναι, κι εγώ είμαι ελέφαντας”. Γιατί σε ξέρει καλύτερα από ότι ξέρεις εσύ τον εαυτό σου.
Φίλοι Εποχικοί και Φίλοι Διαχρονικοί
Ναι, υπάρχουν πολλά είδη φιλίας και πολλοί φίλοι. Υπάρχουν εκείνοι οι φίλοι της μιας συγκεκριμένης εποχής και υπάρχουν και οι φίλοι για μια ζωή. Υπάρχουν εκείνοι οι φίλοι που μπήκαν στη ζωή σου κάπου κοντά στα 16-17, όταν το μόνο σου πρόβλημα ήταν οι εξετάσεις του σχολείου και οι καλοκαιρινές διακοπές. Και υπάρχουν και εκείνοι οι φίλοι που μπήκαν στη ζωή σου εκεί κάπου κοντά στα 30 όταν δεν ήξερες αν θα βγάλεις το μήνα ή ένιωθες τον κόσμο να σε πλακώνει. Άλλοι φεύγουν αθόρυβα, άλλοι με φασαρία. Κι όμως, όπως κι αν ήρθαν, όπως κι αν έφυγαν σε έφτιαξαν όπως είσαι σήμερα.
Υπάρχουν φίλοι που δεν βλέπεστε πλέον συχνά. Που τα μηνύματα έχουν αραιώσει, που οι καφέδες δεν ευδοκιμούν πλέον. που η ζωή σας τράβηξε διαφορετικά μονοπάτια. Αλλά είναι εκεί. Δίπλα σου. Μέσα σου. Γιατί υπήρξαν παρόντες όταν τους χρειάστηκες. Κι αυτό επιλέγεις να θυμάσαι.
Οι Διαφωνίες Είναι Μέρος της Διαδρομής
Η φιλία δεν είναι όλο γέλια και selfies. Είναι και διαφωνίες. Είναι και παύσεις. Είναι και νεύρα. Είναι να μπορείς να τσακωθείς και μετά να φας μαζί σουβλάκια χωρίς δράματα. Είναι το να μπορείς να μείνεις σιωπηλός χωρίς να νιώθεις άβολα επειδή είστε στον ίδιο χώρο και δεν μιλάτε. Είναι να μπορείς να πεις «σήμερα δεν έχω όρεξη» και να σου πουν απλά «οκ, το κάνουμε reschedule για όταν έχεις», χωρίς να φοβάσαι ότι πειράχτηκαν ή θύμωσαν.
Κάποτε μου είπαν ότι «ο αληθινός φίλος είναι εκείνος που σε βλέπει όπως είσαι και σε αγαπάει έτσι. Είναι αυτός που δεν προσπαθεί να σε αλλάξει αλλά σε αποδέχεται με όλα σου τα προτερήματα και ελαττώματα». Κι αυτή είναι η αλήθεια! Φίλος είναι αυτός που θα σε δει χωρίς τη μάσκα σου και θα μείνει. Που θα σε σπρώξει όταν νιώσει ότι δεν κάνεις τίποτα για σένα, που θα σε μαζέψει όταν αρχίσεις να διαλύεσαι, που θα σου φωνάξει όταν κάνεις λάθος κι αρχίσεις να γίνεται κουραστικός.
Ένας καλός φίλος, είναι δώρο. Ένας κακός φίλος, είναι μάθημα. Και στη ζωή σου θα βρεις και τους δύο. Αν είσαι τυχερός θα βρεις και τις δυο πλευρές στους ίδιους ανθρώπους. Θα βρεις ανθρώπους που θα σε κάνουν να γελάς, που θα σε πειράζουν μέχρι να θέλεις να τους στραγγαλίσεις, που θα σου φωνάξουν όταν έχεις περάσει τα όρια αλλά και που θα σου κρατήσουν το χέρι όταν έρθουν δύσκολες μέρες.
Εκείνοι που έφυγαν VS Εκείνοι που άντεξαν
Η φιλία είναι όμως και απογοήτευση. Είναι εκείνες οι φιλίες που δεν άντεξαν στο χρόνο. Η απόσταση και οι αλλαγές κάθισαν βαριά και τα χάλασαν όλα. Είναι εκείνες οι φιλίες που τελείωσαν χωρίς εξήγηση και πόνεσαν. Που σου θύμισαν ότι ακόμη και το πιο δυνατό δέσιμο μπορεί να φθαρεί. Κι όμως, ακόμη και αυτές οι φιλίες σου έμαθαν κάτι. Σου έμαθαν τις αντοχές σου. Σου έμαθαν που τελειώνεις εσύ και που αρχίζει ο άλλος. Πως να συγχωρείς ή πως απλά να συνεχίζεις χωρίς να κοιτάς πίσω σου.
Και ύστερα είναι κι εκείνη η πολύτιμη και σπάνια φιλία που άντεξε. Που σας βρίσκει ακόμη να γελάτε παρέα, που έγινε καταφύγιο, που έγινε οικογένεια.
Μαζί στα καλά και στα καλύτερα
Φίλος δεν είναι μόνο αυτός που στάθηκε δίπλα σου στα δύσκολα. Αλλά αυτός που στάθηκε δίπλα σου και χάρηκε πραγματικά με τις χαρές σου. Εκείνος που πανηγύρισε τη χαρά σου χωρίς ζήλια, χωρίς ανταγωνισμό, χωρίς δεύτερες σκέψεις. Αυτός που θα είναι δίπλα σου να σε καμαρώσει χωρίς καν να του το ζητήσεις.
Είναι εκείνος που θα απαντήσει στο «δεν είμαι καλά» με κρασί και παρουσία. Χωρίς να μιλάτε. Απλά να είναι εκεί για να μην νιώθεις μόνος σου.
Η φιλία είναι εκείνη η μαγική ισορροπία ανάμεσα στο «είμαι εδώ για σένα» και στο «είμαι περήφανος που είσαι ο εαυτός σου».
Στο Τέλος Της Ημέρας…
Άραγε πόσοι από εσάς, πόσες φορές θεωρήσατε “δεδομένους” τους φίλους σας; Λες και θα είναι πάντα εκεί; Ίσως κάποιοι τελικά να μην είναι. Αλλά το αποτύπωμά τους είναι σίγουρα.
Γιατί, στο τέλος της ημέρας, δεν θυμόμαστε μόνο ότι ζήσαμε, αλλά θυμόμαστε με ποιους τα ζήσαμε. Και οι φίλοι είναι οι καλύτεροι συνοδοιπόροι σε αυτή την τρελή γεμάτη εκπλήξεις διαδρομή που λέγεται ζωή.
Γι’ αυτό σήκωσε το τηλέφωνο. Στείλε ένα μήνυμα. Πες έστω κάτι χαζό. Μοιράσου ένα meme, αντέδρασε σε ένα story. Δείξε στους φίλους σου ότι τους θυμάσαι, ότι τους νοιάζεσαι, ότι είσαι εκεί γι αυτούς ακόμη κι αν δεν βλέπεστε ή μιλάτε καθημερινά.
Μερικές φορές και μόνο αυτό αρκεί!